De Vries droeg tussen 1987 en 1990 het geel-zwarte tricot. De linksbuiten speelde 65 competitiewedstrijden en wist twaalf keer te scoren. In de eerste divisie was de linksbuiten een vaste waarde. De uit Utrecht afkomstige De Vries, die voordat hij bij Vitesse kwam ook bij FC Utrecht en VV Emmen speelde, genoot dankzij zijn niet aflatende inzet een hoge mate van populariteit onder de supporters. Na de promotie naar de Eredivisie in 1989, was De Vries steeds vaker veroordeeld tot de reservebank. Daarop vertrok hij naar FC Zwolle.

De Vries leek patent te hebben op belangrijke doelpunten. Op 21 mei 1989 speelde Vitesse de promotiewedstrijd tegen Helmond Sport. De Vries was verantwoordelijk voor de 1-1, waarna Vitesse kon uitlopen naar de 3-1 overwinning. Hoewel De Vries onder wijlen trainer Bert Jacobs in de Eredivisie uit beeld was geraakt, drukte  de aanvaller in een spaarzame invalbeurt direct zijn stempel. 14 februari 1990 is dan ook een datum die altijd aan De Vries verbonden zal blijven. In de kwartfinale van het bekertoernooi, verving De Vries in de verlenging Jurrie Koolhof. Per slot van rekening maakte De Vries de belangrijke gelijkmaker (2-2), waardoor een strafschoppenserie volgde. Ook hier was De Vries trefzeker. Mede dankzij zijn doelpunten, bereikte Vitesse voor de eerste keer sinds de invoering van het betaald voetbal de halve finale van het bekertoernooi.

Vitesse wenst familie, vrienden en kennissen van De Vries veel sterkte bij het verwerken van het verlies.

In Memoriam: oud-speler Raymond de Vries

laatste nieuws

Dominik Oroz door uitzichtloze situatie verhuurd aan SK Sturm Graz

Awayday in België: kaartverkoop voor KV Oostende vs Vitesse gestart