 Voor de kleine Jan begon alles in 1938 met de straatvoetbalcompetitie in het Arnhemse Alteveer. Teams uit de wijk namen het tegen elkaar op. “We wonnen van iedereen”, begint De Vries. “De vader van een teamgenoot was lid van het bestuur en zei daarom tegen ons: ‘jullie moeten bij Vitesse komen.’ En zo gingen we met het hele team naar Vitesse. Destijds werd je alleen niet zomaar lid. Daar ging een strenge ballotage aan vooraf. Maar omdat we zo goed speelden als team, werden we in 1942 allemaal toegelaten tot de club. Dat vonden we natuurlijk fantastisch.”

 Ondanks de mooie jeugdherinneringen aan Vitesse en Arnhem kreeg de oorlog steeds meer grip op het dagelijkse leven. “Steeds vaker verdwenen er oudere leden. Die doken onder, omdat ze anders tewerk werden gesteld. Het was een moeilijke tijd”, vertelt hij zichtbaar aangedaan. In september 1944 moest de toen 15-jarige De Vries zelf de stad verlaten. In juli 1945 keerde hij weer terug en in september werd er weer gevoetbald op het Vitesse-terrein van Monnikenhuize. “Het heeft me altijd verbaasd dat we toen alweer op het voetbalveld stonden. Onze shirts waren verdwenen tijdens de evacuatie. Alles was op de bon en er was niet veel te eten. Aan gestreepte shirts konden we al helemaal niet komen, dus werd er gespeeld in een shirt dat aan de ene kant geel en aan de andere kant zwart was. Alles moest weer worden opgebouwd, maar we genoten ervan dat we weer konden spelen. Er werd bij wijze van spreken gevoetbald alsof er nooit een oorlog had bestaan.”

 De Vries kwam op jonge leeftijd terecht in het derde elftal van Vitesse. Op 19 september 1948 speelde de rechtsbuiten zijn eerste officiële wedstrijd voor het eerste elftal van de club. “Ik weet dat ik in het begin even bang was. Ik ben niet één van de grootsten. Ik moest het hebben van mijn uithoudingsvermogen en vasthoudendheid. Maar ik beet me vast in mijn tegenstanders”, lacht hij. Vanwege zijn werk verliet De Vries in 1956 de club, maar hij kijkt met veel plezier terug op die tijd. Niet alleen vanwege het voetbal, maar ook vanwege hechte vriendschappen. “De gezelligheid, de sfeer, het was huiselijk. Dik Herberts, Joop Wielheesen, Sjaak Alberts, John de Bos en ik kan er nog veel meer noemen. We waren echt een vriendenclub. We pasten bij elkaar. We hebben een geweldige tijd gehad bij Vitesse. Ik denk dat iedereen die nog zou leven zou zeggen dat het fantastisch was.”

Oudste nog levende Vitesse-speler over zijn 'Vites' (video)

laatste nieuws

Dominik Oroz door uitzichtloze situatie verhuurd aan SK Sturm Graz

Awayday in België: kaartverkoop voor KV Oostende vs Vitesse gestart